Discussie over auteurschap bij door kunstmatige intelligentie ontworpen medicijnen

Het biotechnologiebedrijf Insilico Medicine heeft een medicijn tegen longfibrose ontwikkeld dat volledig tot stand is gekomen met behulp van generatieve algoritmen. Dit middel is ontworpen door software die zelfstandig chemische structuren genereerde en evalueerde, waarmee een traditioneel en vaak langdurig ontwerpproces grotendeels door computers werd overgenomen.

Vragen over intellectueel eigendom

Deze ontwikkeling werpt ingewikkelde juridische en ethische vraagstukken op rondom het auteurschap van medische innovaties. Traditioneel worden octrooien verleend aan menselijke uitvinders die een creatieve bijdrage leveren aan het ontdekken van nieuwe moleculen. Wanneer software echter het feitelijke denkwerk verricht, ontstaat er onduidelijkheid over wie de eigenaar is van de intellectuele eigendom en of AI-systemen als uitvinder kunnen worden aangemerkt.

De kwestie past in een bredere trend waarin kunstmatige intelligentie een steeds grotere rol speelt binnen de farmaceutische industrie. Generatieve modellen worden al langer ingezet om het onderzoek naar nieuwe therapieën te versnellen en de ontwikkelkosten te drukken. Naarmate deze technologieën geavanceerder worden en vaker zelfstandig tot ontdekkingen komen, zullen wetgevers en patentbureaus wereldwijd hun richtlijnen moeten aanpassen aan deze nieuwe werkelijkheid.